sposoby na przemyt

1. Legendy RPG: Diablo

   

   Ahhh (Fot. Gamefaqs)

   Idea siekania setek potworów to w sumie nie za dobry pomysł na grę, prawda? Będzie można się nudzić. Trudno stworzyć prawdziwe wyzwanie. Gra nie będzie miała sensu. I z kim w to w ogóle grać?

   Uwierzcie lub nie, lecz byli tacy, co tak sądzili. Diablo budziło sporo zainteresowania, ale pamiętajmy, że nawet dziś ma etykietkę „nieczystego RPG-a”, gry, która umasowiła gatunek (choć to wierutna bzdura, w końcu laury należą się BioWare ;) ). A przecież Diablo udało się przede wszystkim pokazać potencjał multiplayerowy w grach dla jednego, stworzyć nową ewolucję RPG-a akcji, wspiąć się na szczyty popularności. I wywoływać wojny, jakich nie powstydziłoby się samo piekło.

   Przeklęte miasto

   

   (Fot. Gamefaqs)

   Powracając do miasta Tristam, wędrowcy wiedzieli, że czeka ich ciężka przeprawa. Oto w podziemiach katedry, w sercu świętego miejsca przebudził się pan terroru, Diablo, przedwieczne zło czekające na moment, gdy do końca się uwolni. Królestwo Khanduras upada, drogi są zajęte przez mrocznych jeźdźców, zaś demony atakują nocami. Koszmary nawiedzają ludzi. Źle się dzieje w państwie duńskim, po prostu.

   Oryginalnie, przed retconem ze strony Blizzarda gracz wcielał się w jednego z trzech tajemniczych wojów wywodzących się z Tristam. Już sam powrót do miejsca pochodzenia, aby pokonać czające się tam zło, budził we mnie ciekawość. Zaledwie trzy klasy postaci okazały się idealnymi archetypami wszelkich możliwych mieszanek. Wojownik, łucznik, mag. Po prostu i bez kombinowania, za to ze sporą możliwością zróżnicowania za pomocą sprzętu i statystyk. Nie ma co kłamać, że rozwój postaci w Diablo jest nieskończony i arcyskomplikowany, lecz jest mieszanką swobody i prostoty, której czasami brakuje wielu nowym grom.

   

   Pierwszego Diablo już prawie nie da się kupić... (Fot. Gamefaqs)

   Gra Blizzarda wydana 31 grudnia 1996 roku na PC, a w 1998 na MAC-a i PSX-a stawia nas przeciwko zastępom piekieł. Nas, czyli jednego z trzech wędrowców, samego lub z przyjaciółmi. Stajemy naprzeciw istoty tak potężnej, że była w stanie pokonać nawet swoje wieczne więzienie. Arcybiskup Lazarus, Król Leoric, młody książę padają ofiarami Demona, który łamie ich psychikę i niszczy spokojne Tristam.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   Chociaż te skrawki informacji były większą częścią fabuły, jaką poznali gracze, to Diablo daleko do bezmyślnej siekaniny. Czytając księgi i słuchając mieszkańców, można się dowiedzieć nie tylko o wielkich i małych tragediach, ale także o postaciach i wydarzeniach, które poznaje się szerzej w Diablo II oraz Diablo III. O piekle, jakie może nadejść, jeśli nie zadziałamy.

   Diabeł tkwi w szczegółach

   Podobno pierwsze Diablo bardzo długo ewoluowało. Myślano nad walkami w turach, zbieraniem drużyny, opcjach dialogowych. Generalnie – o tradycyjnym jak na tamte czasy podejściu. Inspirowano się oczywiście Ultimą i Morią. Postanowiono zaryzykować i ryzyko opłaciło się jak rzadko w tej branży. Diablo poszło w stronę RPG-a akcji, stając się zarazem zupełnie innym RPG-iem akcji niż konkurencyjne. Chociaż pierwsze hack&slashe były już wtedy na rynku, to dopiero Diablo ubrał je w efektowną grafikę i ciekawszy system.

   

   Gorąco tam (Fot. Gamefaqs)

   Oczywiście bzdurą jest pisać, że Diablo było pierwszym RPG-iem akcji. Wcześniej mieliśmy świetnego Ysa, Zeldy, Gauntlet, gry na PLATO i wiele, wiele innych. Ale dopiero Diablo wykorzystało mysz, dopiero Diablo skupiło się w pełni na walce, dopiero Diablo opracowało podstawy dla hack&slash z grafiką, muzyką, multiplayerem PvP. Miks rozwiązań znanych z innych gier (często prehistorycznych), papierowych RPG-ów oraz nowych pomysłów stworzył coś, co lubi się kopiować.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   Lecz diabeł tkwi w szczegółach, które wciąż wyróżniają Diablo na tle konkurencji. W drobnostkach, których nie zauważa się, gdy gra już wciągnie, a które jednak decydują o jej jakości. Weźmy przykładowo potrzebę identyfikacji przedmiotów – kazała bohaterowi wracać do miasta, dzięki temu nie nudziliśmy się siekaniem stworów, bo musieliśmy „odpoczywać”. Albo sposoby wracania do miasta – kilka, z różnym wyczuciem czasu. Losowość lokacji niepozwalająca się nudzić i generowanie przedmiotów zapewniające ogromną zabawę systemem.

   Diablo pokazało także pazur jeśli chodzi o micro-managing, bo po prostu wygrywał ten gracz, który wiedział, jak robić zapasy. Jedyne osoby, jakie spotkałem, którym gra się nie podobała… nie umiały w nią grać, źle planowały swoje zapasy, nie potrafiły wybierać przedmiotów.

   Wspólna zabawa przybrała nowe wymiary – dla mnie PvP w pierwszym Diablo było ideałem do czasu Demon’s Souls. Ciekawe, bo miało trzy różnorodne klasy i przedmioty, stonowane, wcale nie najważniejsze. Kolejny aspekt, dla którego warto było wracać do gry. Diablo doskonale ogrywa mi się także ze względu na kooperację. Pokonywanie lochów razem na PC lub PlayStation wystawiało na próbę przyjaźnie, budowało przymierza, zaogniało konflikty – bawiło, działało na emocje, uczyło pokory. Wspomagać innych lub kraść im złoto. Wyprawiać się do piekła, by powracać do spokojnej, pięknej wioski.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   Ze względu na swoją funkcję Tristam jest dla mnie jedną z najprzyjemniejszych lokacji w grach wideo. Nie chodzi tylko o wygląd tej osady, lecz o utwór muzyczny. O wytchnienie po miejscach przeklętych. O postaci, które naprawdę można polubić. I o miejsce, w którym pozostali ludzie nawet pomimo grożącego im zła.

   Design gry przyciągał do niej – brudne, realistyczne sprite’y; wspaniała animacja oraz gęsta atmosfera odwiedzanych lokacji; katakumby, lochy, jaskinie i samo piekło wykonane jak nigdy dotąd. Design realistyczny, a jednak nierealny, przypominający inne gry, lecz znacznie mniej kolorowy, stonowany, żeby nie powiedzieć smutny. Do tego cierpiący wieśniacy, wrogowie zapowiadający okrutną śmierć i sporo nawiązań do tradycji judeochrześcijańskiej. Diablo, jak na tak rozrywkową grę, jest ciężkie klimatycznie. I dlatego je tak lubię.

   

   (Fot. Gamefaqs)

   W zasadzie trudno sobie przypomnieć jakiegokolwiek, poza wczesnym Gauntlet, hack&slasha, który okazał się wcześniej równie ważny, równie ciekawy i równie wciągający. W zasadzie to tej grze tak naprawdę zawdzięczamy cały gatunek klikanego action-RPG, popularyzację cRPG-ów w ogóle oraz śmiałe próby integrowania mutliplayera i single playera. Krótko mówiąc – Diablo to dla mnie ideał.

   W pewien sposób te wszystkie przymioty Diablo stały się przekleństwem rynku – to, co mnie w nim jara do dziś, z czasem w sposób rozdmuchany stało się przekleństwem podobnych gier wideo. Slang, rzucanie się na przedmioty, skupienie się na zostaniu najlepszym, a olewanie otoczki, singla, klimatu, fabuły i po prostu zabawy. Gra Blizzarda dobrze to zbalansowała. Dziś często jest z tym problem.

   Głosy cierpiętników

   Pamiętam, jak pierwszy raz wkroczyłem do jaskiń. Ta muzyka! Piszcie, co chcecie, ale „Caves” to najlepiej wprowadzający w trans kawałek w grach wideo. Orgiastyczne jęki, niesamowity rytm – z jaskiń po prostu nie chciałem wychodzić. Ścieżka dźwiękowa stworzona przez Matta Uelmena okazała się klasą samą w sobie, dziełem w dziele.

   Nie bez powodu do dziś gracze szaleją, słysząc te utwory – i niestety takiej muzyki w dzisiejszych grach brakuje. Powinny być gitary zamiast chórów, jęki zamiast pieśni, spokojne lub przerażające tony zamiast „epickiego” plumkania. Do diabła z nowościami. OST z tej gry jest najlepszym, co się przytrafiło w tamtym roku grom wideo. Chociaż dzisiaj się na to nie zwraca uwagi, to przecież voice acting i efekty dźwiękowe robiły piorunujące wrażenie – jest ich dużo, zapadają w pamięć i trudno je wybić z głowy.

   

   (Fot. Diablo wikia)

   W jedynce podoba mi się jeszcze jedna rzecz zagubiona w kontynuacjach. Tristam jest tam w zasadzie dziurą zabitą dechami. Miejscem, którym nie interesuje się żaden z wielkich tego świata, w którym wybucha piekło i beznadzieja, w którym jedyna pomoc, na jaką mogą liczyć mieszkańcy, to troje wędrowców powracających do miasta swojego dzieciństwa. Ludzie kontra piekło. Bez niepotrzebnego patosu, bez „Tristam to, Tristam tamto”.  

   Któż nie pamięta Butchera z jego „Ah, Fresh Meat!”? Któż nie pamięta gróźb Leoricka? Komnaty pełnej rozczłonkowanych zwłok? Szaleństwa Lazarusa? Odgłosu wydawanego przez upadające złoto? Diablo usiekłem wiele razy. Na PC i na konsoli. Sam oraz w kooperacji. Na padzie i myszą. Losowość tej gry, atmosfera generowana w ciemnych podziemiach, świetna ścieżka dźwiękowa i interakcje z ludźmi zapewniały mi zawsze inną zabawę. Świetną zabawę. I chociaż dzisiaj część uroku piekielnego Diablo prysła, kilka rozwiązań mnie już tak nie bawi, to gra wciąż jest dla mnie najlepszym tytułem Blizzarda.

   Kolejny przykład perfekcji w swojej klasie. Tak samo jak Chrono Trigger czy Fallout 2 robiły wszystko idealnie w swoim typie RPG, tak Diablo jest perfekcją w swoim. Jest sieczką, bez wątpienia, ale sieczką ciekawą, rozbudowaną, arcyklimatyczną oraz niespotykanie niepokojącą. Sieczką z pomysłem – i jego godnym wykonaniem.

   „I can see what you see not / Vision milky then eyes rot / When you turn they will be gone / Whispering their hidden song / Then you see what cannot be / Shadows move where light should be / Out of darkness, out of mind / Cast down into the Halls of the Blind.”

   Historia to smutna

   Rzadko pisze się o wersji konsolowej Diablo. Szkoda. To bardzo dobra gra także na konsoli oraz dowód na to, że kiedyś konwersje zaskakiwały nawet wyjadaczy. Na PSX-ie nie było Internetu, lecz była kooperacja obok siebie. Był wyższy poziom trudności i dodatki w grafice, w postaci odbić w wodzie oraz kruków (coby w Tristam było jeszcze smutniej!). Ze względu na sterowanie – świetne zresztą – gra się w nią inaczej i szczerze polecam taką odmianę. Dłużej o wersji Diablo na PlayStation napisałem na Gameplay. Oczywiście taki hit doczekał się także dodatku w postaci Hellfire, o którym można powiedzieć tyle, że był dobry i był niepotrzebny.

   Krótko o sequelach – Diablo II jest tytułem popularniejszym. Dla mnie jednak poszło za bardzo w stronę gry w PvP, utraciło przy tym sporo klimatu. Zamiast lochów dżungle, zamiast poczucia grozy śmieszne stworki, zamiast tajemniczej historii trochę taniego fantasy. To świetna gra, ale nie dla takich graczy jak ja. Trójka, w momencie, w którym jestem, to dziwna mieszanka. Design kompletnie mi nie odpowiada – mroczny realizm zastąpiono WoWowymi karykaturkami, ale gra odwołuje się co chwilę do Diablo I, za co ma u mnie sporego plusa.

   Diablo doczekało się także następców w postaci mocno zainspirowanego (i zakonspirowanego!) „kontynuatora”, jakim jest Path of Exile, ciekawego Torchlight, tony podróbek, dobrego Dark Alliance 2, choć dla mnie żadna gra na rynku nie dorównała oryginałowi. Może dopiero jakiś hack&slash From Software by to zmienił. Może.

   Ostatni będą pierwszymi

   

   Okładka japońskiej wersji PSX-owej (Fot. Gamefaqs)

   Diablo nie bez powodu wyciągnęło Blizzard na szczyty. Czasy sprzed pierwszego Diablo, sprzed WarCrafta II to ciemna prehistoria firmy, która prawie nikogo już nie obchodzi. Czasy po Diablo I to zmiana całej branży. Branży, która pokazała, że tytuły odważne, ciekawe i skupione na dopieszczaniu elementów dla dobra klienta mają wspaniałą przyszłość. I chociaż dużo można pisać o dzisiejszym Blizzardzie, nie można odmówić mu jednego – tworzy legendy. Legendy, które wywołują ciary na plecach:

   „The Soulstone burns with Hellfire as an eerie red glow blurs your vision. Fresh blood flows into your eyes, and you begin to hear the tormented whispers of the Damned. You have done what you knew must be done. The essence of Diablo is contained for now.

   You pray that you have become strong enough to contain the Demon and keep him at bay. Although you have been fortified by your quest, you can still feel him, clawing his way up from the dark recesses of your soul. Fighting to retain control, your thoughts turn toward the ancient, mystic lands of the Far East. Perhaps there, beyond the desolate wastes of Aranoch, you will find an answer.

   Or, perhaps… salvation?”

   Klimat beznadziei i przegranej sprawy zdawał się ciągle obecny przy pierwszym przechodzeniu Diablo. Bałem się, levelowałem na siłę, wczytywałem się w księgi, chociaż strach towarzyszył mi, nawet gdy widziałem, jak moja postać rośnie w siłę. W końcu czym jest śmiertelnik wobec bezdusznego Demona? Kim jest nastolatek wobec mocy piekła?

   Miałem rację – to, jak skończyli jego bohaterowie, nie jest niczym przyjemnym, jednak jest czymś świeżym w świecie gier wideo. Nie ma tutaj bohaterów idących w stronę słońca. Nikt nie wygrywa dziewczyny, nikt nie zostaje królem. Nie, oni zostają szaleńcami opętanymi przez zło, z którym walczyli, ich zwycięstwo jest jedynie czasowe, a co gorsza – oni sami już się nim nie nacieszą. Tristam płonie, bohaterowie giną, świat zostaje spaczony.  Diablo powraca.

   Warto zajrzeć:

   Opis Diablo w wersji na PlayStation

   Wikia Diablo

   Druga Wikia Diablo

   Strona Diablo na Gamefaqs

   Strona Diablo PSX na Gamefaqs

   Strona Path of Exile

2. Berserk w Dragon’s Dogma

   [...] się wypromować grę na wszystkie sposoby – kolejnym jest oddanie graczom kostiumów oraz broni z Berserka, dzięki[...]
   

3. Legendy RPG: Gothic

   [...] zaprojektowano bardzo realistycznie – ma kluczowe miejsca, ściśle wskazane sposoby wyżywienia, własne źródła[...]
   

4. Nadchodzi Metal Gear Solid 5

   [...] ma rozgrywać się w czasie D-Day (zamęczonego przez gry wideo na wszelkie możliwe sposoby) i opowiadać[...]
   

5. Gry uczą wychowywać dzieci

   [...]. Poznajemy chociażby nowe sposoby na zerwanie dziecka z łóżka, takie jak strzelanie do nich z pistoletu[...]
   

6. Plants vs Zombies w wersji, jakiej się nie spodziewacie

   [...] filmik z tej beczki. Kwiatki dość roznegliżowane... Można i tak, można na inne sposoby. Ja lubię takich[...]
   

7. Gry na przełomie lat

   [...] dodatki do Dragon Age'a). Pytanie, jakie sposoby zarabiania pieniędzy wymyślą twórcy gier w przyszłości[...]
   

8. BOO!!! Zwiastun F.3.A.R.

   [...]. Sposoby na straszenie w tych grach są dość prymitywne, a cała koncepcja nie do końca wykorzystana[.] możliwość spowolnienia czasu i ciekawe sposoby walki wręcz. Dlatego zwiastun trzeciej części gry mnie cieszy[...]
   

9. Czy warto kupić Oddworld: Stranger's Wrath HD?

   [...], skradać się, atakować z daleka, znajdować sposoby na bossów, tak żeby wziąć ich żywcem, czy wreszcie[...]
   

10. Erotyka w grach wideo [cz.2.]

    [...] z nurtu visual novel wykorzystujące erotykę na rozmaite sposoby , czasami prowadzące do doprawdy[.] im prezentów, intrygach, zaspokajaniu zachcianek, co ma prowadzić do zacieśniania (na różne sposoby…) więzów[...]
    

11. PlayStation 2 pełne narkotyków

    [...]Jak widać konsola nadaje się nie tylko do grania. Australijska policja udaremniła przemyt 3400[...]
    

12. Najlepsze sposoby na kaca [plus zabawne wideo]

    [...] na samą myśl o łyku alkoholu mam odruch wymiotny. Jakie sposoby królują w Waszych kręgach? [...]
    

13. Brink - 102,247,681,536,000,000 możliwości modyfikacji

    [...] Bethesdy jest taka wyliczanka: Głosy: 8 Możliwe sposoby śmierci: 45 Indywidualne odgłosy broni: 4[...]
    

14. Najlepsze sposoby na wytrzymanie nocy bez łykania prochów

    Mamy święta, a więc wolne. Trzeba je wykorzystać na maksa! Grać do rana, a później jeszcze kilka godzin. Tylko jak wytrzymać tak długo bez snu, nie łykając prochów?
    

15. Dead Space Aftermath i Dead Space Salvage zapowiedziane!

    [...] sposoby i dorobić stworzeniem filmu animowanego Dead Space Aftermath oraz serią komiksów Dead Space[...]
    

16. Erotyka w grach wideo [cz.1]

    [...], prawda? Interesującym aspektem całej serii było wprowadzenie boss keya , który na różne sposoby ukrywał[...]
    

17. Najlepsze gry z komiksowymi superbohaterami

    Jestem pewien, że każdy z nas w dzieciństwie miał przynajmniej raz w swoim ręku komiks. Kiedyś były to z pewnością Kaczory Donaldy i inne tego typu dziwne stworzonka, dziś z pewnością chętniej sięgnęlibyśmy po komiks nieco bardziej poważny. Twórcy gier również często czerpią garściami z dorobku komiksów. Przykłady? Proszę bardzo.
    

18. Karabin z Halo - prawie prawdziwy

    [...] Co robi naprawdę hardkorowy fan Halo po ukończeniu na wszystkie sposoby swojej ulubionej gry[...]
    

19. Inteligentna walka w Assassin's Creed 2

    [...] ataku będzie naprawdę sporo, a postacie będą reagować w przeróżne sposoby. Oczywiście, inaczej[...]
    

20. Xbox Live z mostu, dachu... obojętnie skąd! [wideo]

    [...] by się rozwiązało. Gorzej byłoby z siecią w pociągu. Ale na wszystko są sposoby... Przenośny Xbox[...]
    

21. PSPGo.co.uk - to z pewnością nie spodoba się Sony

    [...] , to jeszcze dobijają ich gracze. Robią to na różne sposoby - na przykład poprzez strony internetowe. Pewien Chińczyk[...]
    

22. Shigeru Miyamoto jest troszkę niezorientowany

    [...] sposoby sterowania. I co wtedy?Może pojawi się Wii HD , ale najpierw musimy poczekać, aż taka[...]

23. Gry akcji na PC bez strzelania

    [...] sobie jednak zauważyć, że gatunkowo określany jest na różne sposoby. Dla niektórych seria Penumbra (Overture, Black[...]

24. Hexagonal - tak będą wyglądały gry przyszłości (wideo)

    [...] W gry można grać na różne sposoby - na komputerze , telefonie , konsoli, na papierowej planszy[...]
    

25. Playstation 3 zhakowane?

    [...] nie oznaczają wcale, że lada dzień pojawią się działające sposoby przerobienia PS3. Sam autor pisze wyraźnie[...]
    

26. Od zera do burzliwego bohatera - czy nieSławny: inFamous 2 popieści nas prądem?

    [...], jak powinno się robić gry o bohaterach.Zadanie nadrzędne może i wygląda nieco blado, ale za to sposoby[...]
    

27. Sixense, czyli Willote do PC-tów od firmy Razer

    [...] swoje prawie oryginalne sposoby sterowania. A co z graczami komputerowymi ? Dla nich firma Razer[...]
    

28. Dragon Age: Origins - walka ma wiele twarzy

    [...] i rozwiązywanie zadań na różne sposoby. Jednak żaden tytuł tego rodzaju nie może się obyć bez dobrego systemu[...]
    

29. [+18] Playboy przedstawia: kobiety z gier

    [...] Playboy kojarzony jest zazwyczaj na dwa różne sposoby. Dla jednych jest to okropne pismo[...]
    

30. Nadchodzi patch dla GTA IV (PC)

    [...] wygadaną grupą graczy... W ten i podobne sposoby deweloper tłumaczył się podczas wywiadu dla IGN[.] nam podczas testów. W tej chwili próbujemy znaleźć sposoby na ich usunięcie. Żałosne.Może czas zmienić[...]
    

31. Ubisoft planuje 10 gier na Natala i 5 na różdżkę Sony

    [...] sposoby sterowania. Ubisoft planuje aż 10 tytułów na Natala i 4 do 5 na "różdżkę" Sony. Zapewnił[...]
    

32. Activision i Valve banują Modern Warfare 2

    [...] Różne są sposoby na zaoszczędzenie kilku groszy. W większości nielegalne. Jednym[...]
    

33. Europejskie demo Ninja Blade na rynku

    [...]: Są na to jednak sposoby. Jeśli nie macie złotego Live'a, ale już chcielibyście zagrać sobie w demo to po prostu szukajcie[...]
    

34. DLC dla Killzone 2 szybciej niż się spodziewasz

    [...] sięga zenitu. Demo gry zostało już ograne na wszystkie możliwe sposoby. Czas dolać oliwy do ognia[...]
    

35. Two Worlds 2 - filmiki i strona po Polsku

    [...] system MoSens gwarantuje realizm ruchów w codziennych czynnościach i walce. Rozmaite sposoby[...]
    

36. Jak zaprosić ojca do wspólnej gry?

    [...] innych sposobów. Dziś ten Pan obchodzi swoje święto. Z tej okazji przygotowałem trzy sposoby jak zachęcić[.], ale Bubble Bobble w dwie osoby rządzi! Macie własne sposoby na waszych ojczulków? Podzielcie się nimi. [...]
    

37. Modern Warfare 2 czasami bywa zabawne (wideo)

    [...] mnie do szaleństwa i psuje radość z gry. Macie jakieś swoje sposoby na osoby, które lubią kampować? Piszcie też[...]
    

38. Najtrudniejsze do zdobycia osiągnięcia w grach

    [...] wymyślają różne sposoby, aby przykuć nas na dłuższą chwilę do ich produktu. Może to i dobrze? Wszakże gdyby[...]
    

39. Info o Bioshock 2 - nowe wideo i spojlery

    [...], jako Big Daddy będziemy zwiedzali ocean dookoła Rapture, każdy plazmid będzie można użyć na trzy sposoby[...]
    

40. Microsoft idzie do sądu przez Halo

    [...] jednak, że rzeczywiście brało pod uwagę te rozwiązania, ale w końcu wybrało inne sposoby produkcji swoich[...]
    

41. Reeves: "Sony, mamy problem!"

    [...], wie jak temu zaradzić. Deweloperzy, którzy tworzą dla Sony będą poznawać nowe sposoby walki[...]
    

42. Nowy zwiastun Bioshock

    [...] w nim jak na różne sposoby można przejść jeden z poziomów. Mnie film absolutnie zadziwił. Gra z pewnością zarządzi[...]
    

43. Wydawcy gier porno nie lubią kategori wiekowych

    [...] pod nogi, sprawiając, że nasze gry nie trafiają do sprzedaży, to my wprowadzimy nowe sposoby na dotarcie[...]
    

44. Grupa wsparcia dla domorosłych bandytów z Fable II

    [...] sposoby. Po pewnym czasie postaci którą kierujemy mogą wyrosnąć rogi, ale również może ona stać[...]
    

45. Człowieku nie trać głowy! Tak umiera się w Dead Space!

    [...] przyniosły efekt. W sieci pojawił się filmik prezentujący wszystkie możliwe sposoby śmierci w Dead Space[...]
    

46. Superstruct – zabawa w ratowanie świata

    [...] wymieniali się schematami opisującymi sposoby oszczędności energii przez fora internetowe i blogi. Niektórzy[...]
    

47. TOP rzeczy, które przenieślibyśmy z gier do życia

    [...] Sposoby uzdrawiania Przysiągłbyś, że było jeszcze żółte, ale kierowca przysiągłby też, że ruszył[...]
    

48. Pierwsze wrażenia: Army of Two The 40th Day

    [...] się jej historię. Sam ukończyłem ją na dwa sposoby – zarówno w trybie kooperacji jak i solo . Muszę przyznać[...]
    

49. Gry Star Wars - najlepsze w historii [ranking]

    [...], że rozgrywka mogła się odbywać na dwa różne sposoby - z perspektywy pierwszej lub też trzeciej osoby.W trakcie[...]
    

50. Jak radzić sobie z zimnem? Kobiecym ciałem!

    [...] się włączając wszystkie swoje konsole i komputery. Ale to nie jedyne sposoby na walkę z zimnym kryzysem[...]